ในชีวิตไม่ค่อยมีเรื่องตลกหรอก  ถึงมีก็ไม่ค่อยจำเป็นคนที่ชอบลืม  แต่เรื่องที่ประทับใจมี  เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า สมัยเรียน ปวส. มีเพื่อนชวนไปเที่ยวภูเก็ต  โดยเก็บเงินคนละ 500  บาท (สมัยนั้น 50  บาท ถือว่าเยอะมากๆๆๆ )  แล้วพอถึงวันที่จะไปเที่ยว พวกเราก็จัดกระเป๋ากัน  กระเป๋าใบใหญ่มาก ๆ เท่ากับรถบรรทุกได้ ก็ไม่รอที่หอเพื่อน เขาบอกว่า จะออกเดินทาง  3  โมงเย็น  พวกเรารอแล้วรอเล่า รอจน 1 ทุ่ม รถก็ยังไม่มา  สุดท้ายเพื่อนคนนั้นก็มาบอกพวกเราว่าไม่มีรถบ้าง รถยังไม่ว่าง  ทำสีหน้าเศร้ามาก พวกเราก็เชื่อเขา  เขาก็โทรไปหารถบอกว่าพร้อมหรือยัง จะไปตอนไหน พวกเรารออยู่ อะไรทำนองนี้  สุดท้ายพวกเราก็ไม่ได้ไปเที่ยว เพราะไม่มีรถไง  แต่พวกเราก็ยังโง่ ยังเชื่อใจเขาอยู่  ที่ไหนได้พวกเราโดนเขาหลอก   เขาวางแผนตั้งแต่แรก เก็บเงินพวกเราไป หลายคนมาก  บอกว่าจะจองรถ สุดท้ายไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย  เขาเอาเงินไปทำอะไรก็ไม่รู้ ไม่มีการจองรถ  ไม่มีการไปเที่ยวที่ไหนทั้งสิ้น เขาวางแผนตั้งแต่แรก  พวกเราโดนหลอกแต่ก็ยังไม่รู้สึกตัว  ไม่เดียงสาจริง ๆ กว่าจะรู้ตัวก็หลายวัน เที่ยวไปด่าเจ้าของรถอยู่ได้  เพื่อนตัวแสบก็ยังมาแสดงละครด่าเจ้าของรถพร้อมกับพวกเราด้วย ตกลงว่าเราโดนหลอกแถมเงินก็ไม่คืนกลับ  เสียทั้งเงิน เสียทั้งเวลา แต่ที่แน่ ๆ เสียความรู้สึกมากๆ พวกเราอุสาห์ไว้ใจเขา แต่ถูกเขาหลอกจนเปื่อย ไม่รู้ตัว สุดท้ายก็ไม่คุยกับเพื่อนคนนั้นไปเลย เลิกคบ เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องที่ประทับใจไปเลย แต่ประทับใจในด้านที่ไม่ดีนะ  จำไปจนตาย