อรนุช อ่อนเกตุพล.(2548).สภาพและปัญหาการใช้หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของโรงเรียนประถมศึกษา ในเขตพื้นที่การศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3.   มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย .วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. ศึกษาศาสตร์ (การบริหารการศึกษา)  

  ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา ผศ. ศรีสะอาด ณ ลำปาง, M.S.  

วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการใช้หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ของโรงเรียนประถมศึกษา ในเขตพื้นที่การศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 3

 ประชากรที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ครูหัวหน้าฝ่ายวิชาการ และครูผู้สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ จำนวน 346 คน ปีการศึกษา 2547

 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ได้รับแบบสอบถามที่สมบูรณ์กลับคืนมา จำนวน 294 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 84.97 การวิเคราะห์ข้อมุลใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า สภาพและปัญหาการใช้หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ โรงเรียนประถมศึกษาทั้ง 8 ด้าน มีดังต่อไปนี้ 1) ด้านการเตรียมบุคลากรในโรงเรียนมีการปฏิบัติมากในการส่งเสริมให้ครูผู้สอนได้เข้ารับการอบรมวิธีการสอนด้านวิทยาศาสตร์ส่วนปัญหาที่พบปานกลางคือ ครูขาดความเข้าใจในเรื่องหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ 2) ด้านการจัดครูเข้าสอน มีการปฏิบัติปานกลาง ในการจัดครูเข้าสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามประสบการณ์ ส่วนปัญหาที่พบมากคือ ครูผู้สอนวิทยาศาสตร์มีงานพิเศษนอกเหนือจากการสอน 3) ด้านการจัดบริการวัสดุและสื่อการเรียนการสอน มีการปฏิบัติมากในการส่งเสริมให้ใช้สื่อ อุปกรณ์การสอนวิทยาศาสตร์ที่สอดคล้องสัมพันธ์กับจุดประสงค์การเรียนรู้เนื้อหา สาระวิทยาศาสตร์ และความแตกต่างระหว่างผู้เรียน ส่วนปัญหาที่พบมากคือ ครูผู้สอนวิทยาศาสตร์มีชั่วโมงการสอนมาก ไม่มีเวลาว่างในการผลิตสื่อ 4) ด้านการจัดทำแผนการเรียนรู้ มีการปฏิบัติมากในการให้ครูจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่สอดคล้องกับหลักสูตรที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ส่วนปัญหาในด้านนี้พบน้อยทุกข้อคำถาม 5) ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน มีการปฏิบัติมากในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีเจตคติ คุณธรรมจริยธรรม ค่านิยมที่เหมาะสมต่อวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สังคม และสิ่งแวดล้อม ส่วนปัญหาที่พบปานกลางคือ ครูผู้สอนวิทยาศาสตร์ไม่มีความรู้ในการสอนเกี่ยวกับโครงงานวิทยาศาสตร์6) ด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ มีการปฏิบัติมากในการแจ้งผลการประเมินกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ให้ผู้เรียนทุกคนทราบ ส่วนปัญหาที่พบปานกลางคือ ขาดการสร้างเครื่องมือวัดและประเมินผลในพฤติกรรมด้านพุทธิพิสัย ทักษะพิสัย และจิตพิสัย 7) ด้านการนิเทศ ติดตามและประเมินผลการใช้หลักสูตร มีการปฏิบัติปานกลางในการติดตาม ตรวจสอบและประเมินผล การสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ส่วนปัญหาที่พบปานกลางคือ ขาดบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถในการนิเทศกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ส่วนปัญหาที่พบปานกลางคือ ขาดบุคลากรที่มีความรู้ ความสามารถ ในการนิเทศกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ และ 8) ด้านการนำหลักสูตรไปใช้และบุคคลที่เกี่ยวข้อง มีการปฏิบัติปานกลาง ในการสำรวจความต้องการของครูและนักเรียนในการนำหลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ไปใช้ ส่วนปัญหาที่พบปานกลาง คือขาดบุคลากรที่มีความรู้ ความชำนาญในการวิเคราะห์หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์