การวัดและประเมินผลความสามารถในการแก้ปัญหา

                   การแก้ปัญหา   หมายถึง  ข้อสงสัย  ความสงสัย  สิ่งเข้าใจยาก  สิ่งที่ตนไม่รู้หรือคำถามอันได้แก่โจทย์ในแบบฝึกหัดหรือข้อสอบเพื่อประเมินผล 

(พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน.  2531  :  527) 

                   การแก้ปัญหา  หมายถึง  เหตุการณ์ยุ่งยากที่ต้องแก้ไขหรือสถานการณ์ที่ไม่พึงประสงค์  หรือเหตุการณ์ที่เป็นไปไม่ตรงตามความคาดหวังโดยไม่ทราบสาเหตุหรือการที่มนุษย์ไม่รู้จักวิธีทำอย่างไรจึงจะบรรลุเป้หมายตามที่กำหนด  (รศนา  อัชชะกิจ.  2537  :  2) 

                   การแก้ปัญหา  คือ  ช่องว่างหรือความแตกต่างระหว่างสภาพการณ์ปัจจุบันที่เราต้องการให้เกิดขึ้น  (หรือสภาพการณ์ไม่ดีที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต) 

(ยุดา    รักษ์ไทยและธนิกานต์    มาฆะศิรานนท์.    2542  :  9)

                   ความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์หมายถึง  การสอนที่ส่งเสริมให้นักเรียนที่ยังไม่มีความรู้ในสิ่งนั้นมาก่อน  โดยใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ต่างๆ เป็นเครื่องมือ  (สุวัฒก์    นิยมค้า.    2535  :  502)

                   ความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์คือ  เป็นการสอนที่ครูและนักเรียนได้ค้นพบความจริงต่างๆ  ด้วยตนเองและให้นักเรียนได้มีประสบการณ์ตรงในการเรียนรู้เนื้อหาวิชา

(ภพ    เลาหไพบูลย์.    2542  :  123)

                   จึงสรุปได้ว่า  ความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์หมายถึง  การสอนที่มุ่งมั่นให้นักเรียนได้แสวงหาความรู้ด้วยตนเองโดยใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์เป็นเครื่องมือทำให้นักเรียนได้ประสบการณ์ตรงในการเรียนรู้  เนื้อหาวิชาและเป็นการฝึกให้นักเรียนได้เรียนรู้อย่างอิสระรู้จักแก้ปัญหาด้วยตนเอง  การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์  เป็นความสามารถทางสมองอย่างหนึ่ง  ในการแก้ปัญหาสถานการณ์ต่างๆ  ในทางสร้างสรรค์  ซึ่งนักเรียนแต่ละคนจะมีความสามารถแตกต่างกันขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง  ปัจจัยที่มีความสำคัญยิ่งที่จะทำให้นักเรียนเกิดการพัฒนาความสามารถด้านนี้ได้เต็มตามศักยภาพก็คือ  ครูผู้สอนนั่นเอง  ดังนั้นครูผู้สอนจำเป็นต้องทำการวัดและประเมินผลความสามารถในการแก้ปัญหานักเรียนในการจัดการเรียน
การสอนด้วย  จึงจะทำให้ทราบถึงการพัฒนาความสามารถของนักเรียน