"มีดนตรีในหัวใจ"

สิ่งที่เรียน 

  ข้าพเจ้าเรียนรู้การเล่น "จะเข้"

 

วิธีการเรียน 

       แรงบันดาลใจในการเรียนของข้าพเจ้า คือ "ความชอบ" และ "ความรัก" ข้าพเจ้ารู้สึกว่าดนตรีไทยเป็นสิ่งที่มีเสน่ห์ เมื่อก่อนหน้าที่ข้าพเจ้าไม่เคยสัมผัสดนตรีไทยอย่างใกล้ชิดนั้น ข้าพเจ้ามองเพียงผิวเผินว่าไม่น่าสนใจ ไม่เห็นสนุกเลย แต่เมื่อข้าพเจ้าได้ลองเล่นดูแล้ว ข้าพเจ้ากลับรู้สึกชอบและมีความสุขเวลาเล่น รวมทั้งทำให้ข้าพเจ้ามีสมาธิขึ้น ใจเย็นมากขึ้น รวมทั้งความจำก็ดีขึ้นด้วย

ข้าพเจ้าเริ่มเรียนจะเข้ โดยเริ่มจากการเรียนพิเศษที่บ้านของอาจารย์ ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 และเข้าร่วมวงดนตรีไทยของโรงเรียน อาจารย์เป็นผู้สอนการพันไม้จะเข้กับนิ้วที่ถูกต้อง เป็นขั้นตอนที่สำคัญอย่างยิ่ง เพราะหากเราเรียนรู้วิธีที่ผิดๆ ไปด้วยตนเอง ทำให้เกิดความชินและจะทำให้เรา จำวิธีที่ผิดพลาดไปตลอด รวมทั้งการสอนการอ่านโน๊ต การดีดโน๊ตต่างๆ หลังจากนั้นข้าพเจ้ามักจะไปฝึกฝนด้วยตนเองบ่อยๆ ที่ห้องชุมนุมที่โรงเรียน โดยฝึกร่วมกับเพื่อนๆ ที่เล่นเครื่องดนตรีชนิดอื่น ทำให้ข้าพเจ้ามีเพื่อนเยอะมากขึ้นอีกด้วย หรือฟังเทปเพลงไทยเดิมต่างๆ เวลาที่เราเล่นดนตรีไทยนั้น ต้องมีสมาธิ เพราะเราต้องจดจำโน๊ตเพลงตลอดเวลาที่เราเล่น ในช่วงแรกที่ข้าพเจ้าเล่นดนตรีไทยนั้น ข้าพเจ้าจะฝึกโดยอาศัยโน๊ตเพลงก่อน จนกระทั่งจำโน๊ตเพลงได้ โดยการเล่นบ่อยๆ หรือท่องโน๊ต โดยเริ่มจากเพลงง่ายๆ ก่อน รวมทั้งซักถามเทคนิคจากอาจารย์ผู้มีความชำนาญ เพื่อที่จะได้ใส่ลูกเล่นเข้าไปในเพลงเพื่อให้มีความไพเราะมากขึ้น

ผลการเรียน  

ข้าพเจ้าสามารถเล่นเครื่องดนตรีจะเข้ได้

 

ข้อคิดที่ได้จากประสบการณ์ 

ความอดทน ใจเย็น และมีสมาธิ จะสามารถทำสิ่งต่างๆ ได้อย่างสำเร็จลุล่วงไปดี โดยในช่วงแรกที่ฝึกจะเจ็บที่นิ้วและข้อมือ เนื่องจากยังไม่เคยชิน แต่เมื่อเราอดทนและฝึกต่อไปจะทำให้เราชินและไม่รู้สึกเจ็บไปเอง ต้องใช้ความอดทนในช่วงแรกจึงจะสามารถเล่นได้

 

เอกสารอ้างอิงหรือสื่ออ้างอิง 

http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89

http://www.patakorn.com/modules.php?name=News&file=article&sid=9

http://www.phrapiyaroj.com/djk/page11.html

 

ภาคผนวก 

 

http://www.youtube.com/watch?v=CqAZsrix9LI