ทฤษฏีการเรียนรู้อย่างมีความหมายออซูเบล 

ประวัติของออซูเบล 

   ออซูเบล  เป็นนักจิตวิทยาแนะแนวปัญญานิยมที่แตกต่าง จากเพียเจย์
และ บรูเนอร์  เพราะออซูเบลไม่ได้มีวัตถุประสงค์ที่จะสร้างทฤษฏีที่อธิบายการเรียนรู้ได้ทุกชนิด  แต่ 
ทฤษฏีของออซูเบลเป็นทฤษฏีที่หาหลักการอธิบายการเรียนรู้เท่านั้น

   ทฤษฎีการเรียนรู้อย่างมีความหมาย    ออซูเบล
ได้แบ่งการเรียนรู้ออกเป็น
4 ประเภทดังต่อไปนี้ 


1.การเรียนรู้โดยการรับอย่างมีความหมาย

2.การเรียนรู้โดยการรับแบบท่องจำโดยไม่คิดหรือแบบนกแก้วนกขุนทอง        

3.การเรียนรู้โดยการค้นพบอย่างมีความหมาย                                                 
4.การเรียนรู้โดยการค้นพบแบบท่องจำโดยไม่คิด
หรือแบบนกแก้วนกขุนทอง

      ออซูเบล  ให้ความหมายการเรียนรู้อย่างมีความหมาย  (
Mearningful learning)    

        เป็นการเรียนที่ผู้เรียนได้รับมาจากการที่ผู้สอน
อธิบายสิ่งที่จะต้องเรียนรู้ให้ทราบและผู้เรียนรับฟังด้วยความเข้าใจ
โดยผู้เรียนเห็นความสัมพันธ์ของสิ่งที่เรียนรู้กับโครงสร้างพุทธิปัญญาที่ได้เก็บไว้ในความทรงจำและจะสามารถนำมาใช้ในอนาคต

ออซูเบลได้บ่งว่า
การเรียนรู้อย่างมีความหมายขึ้นอยู่กับตัวแปร 3 อย่าง ดังต่อไปนี้

1. สิ่ง
(Materials) ที่จะต้องเรียนรู้จะต้องมีความหมาย
ซึ่งหมายความว่าจะต้องเป็นสิ่งที่มีความสัมพันธ์กับสิ่งที่เคยเรียนรู้และเก็บไว้ในโครงสร้างพุทธิปัญญา

 2. ผู้เรียนจะต้องมีประสบการณ์และมีความคิดที่จะเชื่อมโยงหรือจัดกลุ่มสิ่งที่เรียนรู้ใหม่ให้สัมพันธ์กับความรู้หรือสิ่งที่เรียนรู้เก่า

  3. ความตั้งใจของผู้เรียนและการที่ผู้เรียนมีความรู้
คิดที่จะเชื่อมโยงสิ่งที่เรียนรู้ใหม่ให้มีความสัมพันธ์กับโครงสร้างพุทธิปัญญา
ที่อยู่ในความทรงจำแล้ว


 ข้อคิดเห็น

        นอกจากตัวแปรทั้ง 3 อย่างดังกล่าว
ดิฉันคิดว่า การสอนจะต้องคำนึงถึงวัยของนักเรียนด้วย
เพราะถ้าหากนักเรียนไม่พร้อมที่จะรับหรือรับโดยไม่เข้าใจ
ก้อาจจะต้องใช้การท่องจำแบบนกแก้วนกขุนทอง

         

  แหล่งอ้างอิง