การแต่งกายของชาวไทยมุสลิมในโอกาสต่างๆ

                ในวันนักขัตฤกษ์ หรือวันสำคัญทางศาสนาอิสลาม ชายมุสลิมในท้องถิ่นอาจจะแต่งกายอีกแบบหนึ่งที่เรียกว่า สลีแน ลักษณะเหมือนชุดประจำชาติมาเลเซียที่เรียกว่า ชุดเกอบังซาอัน ซึ่งใช้ในพิธีต่างๆที่เป็นทางการ ชุดสลีแน ประกอบด้วยเสื้อตือโละบลางอนุ่งกับกางเกงแบบจีน มีผ้าซอแก๊ะขนาดสั้นกว่าใช้เป็นผ้านุ่งของผู้หญิงนุ่งทับกางเกงให้ยาวเหนือเข่า อาจเหน็บกริชที่เอวและสวมสตาแงก็ได้

                ในงานแต่งงานของชาวไทยมุสลิมในจังหวัดปัตตานี คู่บาวสาวที่มีฐานะนิยมใช้ผ้าสีแวววาวหรือผ้าซอแก๊ะ มักใช้ผ้าชนิดเดียวกันทั้งชุด เจ้าสาวนิยมสวมเสื้อบานง หรือบานงแมแด หรือแบบประยุกต์อื่นๆ ยาวคลุมสะโพก นุ่งผ้าถุงแบบธรรมดา หรือผ้าถุงสำเร็จ หรือกระโปรงยาวกรอเท้า ประดับด้วยเครื่องประดับหลายชิ้น ส่วนเจ้าบ่าวแต่งด้วยชุดสลีแน ใช้ผ้าชนิดเดียวกันทั้งชุดตั้งแต่ตัวเสื้อกางเกง ผ้าทับกางเกงและสตาแง ชุดสลีแนของเจ้าบ่าว มักมีกริชเหน็บไว้ด้วย เพื่อเสริมความสง่างามให้แก่ผู้สวมใส่นั่นเอง หากเป็นคู่บ่าวสาวทั่วๆไปก็จะแต่งกายด้วยชุดพื้นเมืองแบบใบแบบหนึ่งตามอัตภาพ