โอวาทปาฏิโมกข์ 

  เหตุการณ์ที่สำคัญ 

๑. พระสงฆ์จำนวน ๑,๒๕๐ รูป เดินทางมาเฝ้าพระพุทธเจ้า ณ เวฬุวันมหาวิหาร กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ
๒. พระสงฆ์จำนวน ๑,๒๕๐ รูปเหล่านี้ ล้วนเป็นพระอรหันต์ และได้รับการบวชจากพระพุทธเจ้าโดยตรง           
๓. พระสงฆ์จำนวน ๑,๒๕๐ รูป ต่างมาประชุมพร้อมเพรียงกันโดยมิได้มีการนัดหมาย
๔. วันที่มาประชุม ตรงกับวันเพ็ญเดือนมาฆะ (วันเพ็ญกลางเดือน ๓)
 

        

  เนื่องจากพระสงฆ์ที่มาล้วนเป็นพระอรหันต์   พระพุทธเจ้าจึงไม่จำเป็นต้องแสดงธรรมเทศนา จึงทรงวางหลักอันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนาแทน คือ โอวาทปาติโมกข์
ได้แก่
๑. ไม่ทำความชั่วทั้งปวง เว้นจากความชั่วด้วยกาย วาจา ใจ
๒. ทำความดีให้ถึงพร้อม ด้วยกาย วาจา ใจ
๓. ทำจิตใจให้หมดจดบริสุทธิ์ผ่องใส

 

 

 

โอวาทปาฏิโมกขคาถา

(หันทะ มะยัง โอวาทะปาติโมกขะคาถาโย ภะณามะ เส)

เชิญเถิด เราทั้งหลาย จงกล่าวคาถาแสดงพระโอวาทปาติโมกข์เถิด

สัพพะปาปัสสะ อะกะระณัง
     การไม่ทำบาปทั้งปวง
กุสะลัสสูปะสัมปะทา
    การทำกุศลให้ถึงพร้อม
สะจิตตะปะริโยทะปะนัง
    การชำระจิตของตนให้ขาวรอบ
เอตัง พุทธานะ สาสะนัง
    ธรรม ๓ อย่างนี้เป็นคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
ขันตี ปะระมัง ตะโป ตีติกขา
    ขันติ คือความอดกลั้นเป็นธรรมเครื่องเผากิเลสอย่างยิ่ง
นิพพานัง ปะระมัง วะทันติ พุทธา
    ผู้รู้ทั้งหลายกล่าวพระนิพพานว่าเป็นธรรมอันยิ่ง
นะ หิ ปัพพะชิโต ปะรูปะฆาตี
    ผู้กำจัดสัตว์อื่นอยู่ไม่ชื่อว่าเป็นบรรพชิตเลย
สะมะโณ โหติ ปะรัง วิเหฐะยันโต
    ผู้ทำสัตว์อื่นให้ลำบากอยู่ไม่ชื่อว่าเป็นสมณะเลย
อะนูปะวาโท อะนูปะฆาโต
    การไม่พูดร้าย, การไม่ทำร้าย
ปาติโมกเข จะ สังวะโร
    การสำรวมในปาติโมกข์
มัตตัญญุตา จะ ภัตตัส๎มิง

    ความเป็นผู้รู้ประมาณในการบริโภค
ปันตัญจะ สะยะนาสะนัง
    การนอนการนั่งในที่อันสงัด
อะธิจิตเต จะ อาโยโค
    ความหมั่นประกอบในการทำจิตให้ยิ่ง
เอตัง พุทธานะ สาสะนัง
    ธรรม ๖ อย่างนี้เป็นคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

 

ขอถวายเป็นพุทธะบูชา