ปัญหาการล่วงละเมิดทางเพศเด็ก

 

            เรื่องน่าสลดใจของเด็กที่ถูกทารุณกรรมทางเพศ ปรากฏอยู่ในสื่ออย่างต่อเนื่อง "เด็กชายถูกล่วงเกินทางเพศในร้านอินเตอร์เน็ตคาเฟ่" "เด็กหญิงวัย 4 ขวบถูกพ่อเลี้ยงข่มขืน" และข่าวช็อคโลกที่เกิดขึ้นในออสเตรียอย่าง "เด็กสาวถูกพ่อกักขังและข่มขืนจนมีลูกด้วยกัน 7 คน"

            กรณีเหล่านี้ เป็นตัวอย่างของการละเมิดสิทธิเด็กในยุคข้อมูลข่าวสารที่ซับซ้อนและมีหลาย รูปแบบ ไม่มีใครทราบว่าที่ไม่ปรากฏเป็นข่าวนั้นมีอีกมากน้อยเท่าไร ทำให้มีคำถามว่าเราจะมีแนวทางในการช่วยเหลือและป้องกันปัญหาเหล่านี้ได้หรือไม่

 

          การทำความเข้าใจกับปัญหาดังกล่าว จำเป็นที่สังคมควรเข้าใจถึงความสำคัญของการละเมิดสิทธิเด็ก งานวิจัยต่างๆ บ่งชี้ว่า การล่วงละเมิดทางเพศนั้น ก่อให้เกิดผลกระทบตามมาอย่างรุนแรงต่อร่างกายและจิตใจของเด็ก และมีผลต่อเนื่องถึงครอบครัวและสังคม นำไปสู่วงจรอุบาทว์ของปัญหาสังคมที่ไม่สิ้นสุด

 

            รายงานจากสหประชาชาติ ถึงสถานการณ์ความรุนแรงต่อเด็กทั่วโลกเมื่อปี 2006 โดยศาสตราจารย์ Paulo Pinheiro ระบุว่า ปัญหาการละเมิดทางเพศต่อเด็กมีอย่างแพร่หลาย พบได้ในสังคมต่างๆ ทั่วโลก การล่วงเกินทางเพศไม่ใช่ข้ออ้างในการแสดงความรักความเอ็นดู หรือเป็นวิธีเลี้ยงดูเด็กที่สังคมยอมรับได้ ในประเทศไทยเองมีการรายงานถึงสถานการณ์การละเมิดสิทธิเด็กที่รุนแรงและแพร่หลายมานาน และเมื่อไม่กี่ปีมานี้ รัฐได้ออกกฎหมายคุ้มครองเด็ก คือ พ.ร.บ.คุ้มครองเด็ก พ.ศ.2546 เพื่อมุ่งให้รัฐรับผิดชอบและคุ้มครองให้เด็กปลอดพ้นจากการกระทำรุนแรงหรือ การกระทำอันมิชอบทั้งปวง ไม่ว่าจะเจตนาหรือละเลยระหว่างการดูแลของผู้ปกครองหรือผู้ดูแล

แน่นอนว่า การป้องกันปัญหาไม่ให้เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่ดีกว่าการปล่อยให้เกิดปัญหาแล้ว จึงแก้ไข นโยบายของรัฐที่เอาจริงเอาจังในการส่งเสริมความแข็งแรงของสถาบันครอบครัว รวมทั้งความพยายามจากหลายๆ ฝ่ายและองค์กรต่างๆ การช่วยรณรงค์ให้ตระหนักถึงความสำคัญของปัญหา การมีมาตรการเฝ้าระวัง การสร้างชุมชนและประชาสังคมที่เข้มแข็งและหลากหลายน่าจะช่วยป้องกันปัญหาได้ ในระยะยาว
            เด็กถูกล่วงละเมิดทางเพศเป็นปัญหาที่รุนแรงของสังคม จำเป็นที่ทุกคนควรให้ความสนใจอย่างจริงจัง มีนโยบาย-มาตรการการช่วยเหลืออย่างเข้าใจและจริงจัง จะช่วยป้องกันไม่ให้เด็กกลายเป็นปัญหาสังคมต่อไปในอนาคต

 

ตัดความมาจาก หนังสือพิมพ์มติชน วันที่ 08 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ปีที่ 31 ฉบับที่ 11016
โดย นพ.ตะวันชัย จิรประมุขพิทักษ์ คณะทำงานช่วยเหลือเด็กถูกทารุณกรรมแบบสหวิชาชีพ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

 

          ปัญหาการล่วงละเมิดทางเพศเด็กเป็นปัญหาสิทธิของเด็กซึ่งเป็นการละเมิดสิทธิและเสรีภาพทางด้านร่างกาย และจิตใจของเด็ก เด็กในที่นี้ หมายความว่า บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีบริบูรณ์ แต่ไม่รวมถึงผู้ที่บรรลุนิติภาวะด้วยการสมรส ( มาตรา ๔ พรบ. คุ้มครองเด็ก พ.ศ ๒๕๔๖)ทำไมเด็กเหล่านี้ถึงได้เป็นฝ่ายถูกกระทำ? แน่นอนเพราะผู้กระทำนั้นไม่สามารถยับยั้งชั่งใจตนเอง จิตใจวิปริต หมกมุ่น มีความต้องการทางเพศ แต่แสดงออกมาไม่ถูกต้องเหล่านี้เป็นต้น ซึ่งปัญหานี้เกิดขึ้นได้ทั้งกับเด็กผู้หญิง และเด็กผู้ชาย ถึงแม้ว่าจะมีพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ ๒๕๔๖ ออกมาบังคับใช้แล้วก็ตาม แต่ทำไมคนเหล่านี้ถึงยังกล้าทำผิด หรือจะไม่รู้กฎหมาย หรือบทลงโทษทางกฎหมายยังไม่รุนแรง... ซึ่งข้าพเจ้าคิดว่าปัญหานี้จะไม่เกิดขึ้นเลยถ้าทุกคนมีจิตสำนึก