ความรู้สึกเกี่ยวกับวิชา  ศท0302 

การเรียนรู้เป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งสำหรับคนเราทุกคน  ถ้าเราไม่มีความรู้ติดตัวก็อาจจะทำให้เราไม่ทันสมัยในด้านเทคโลยีอย่างคนอื่นเขา   หากเราอยากจะมีความรู้เพิ่มมากขึ้นและไม่ล้าหลังเราจะต้องค้นคว้าหาความรู้เข้าสู่ตัวเราเองอย่างเช่นดิฉันในตอนนี้

ก่อนอื่นดิฉันต้องขอแนะนำตัวเองก่อนนะคะ  ดิฉันชื่อ  นางสาวฉวีวรรณ  เชิดนอก  ชื่อเล่น  หวิน  ตอนนี้อายุ  25ปีแล้ว  ปัจจุบันทำงานอยู่ที่ศูนย์พัฒนาเด็ก่อนวัยเรียนพิทักษา  ตำแหน่งครูผู้สอน  และดิฉันดีใจมากเลยที่ได้มีโอกาสได้มาเรียนวิชาศท0302   ตอนแรกที่ได้เข้ามาเรียนวิชานี้ดิฉันคิดว่ายากมากเลยสำหรับดิฉัน  เพราะว่าไม่เคยเล่นคอมเลยและพอได้เข้ามาเรียนในวันแรกกับอาจารย์แล้ว   อาจารย์บอกว่าให้นักศึกษาเข้าไปสมัครอีเมล ดิฉันยิ่งมีความรู้สึกว่ายากมากๆในตอนนั้น  แต่ว่าดิฉันก็ไม่ละความพยายามหรอกคะลองดูกันสักตั้งหนึ่ง  พออาจารย์ปล่อยให้เข้าห้องคอมดิฉันก็ลองทำดูเองและก็ได้คำแนะนำจากพี่ก๊อตและเพื่อนๆ พี่ๆหลายคน  ทำผิดทำถูกอยู่หลายครั้งตอนแรกกังวลใจมากเลยว่าทำไปแล้วอาจารย์จะดึงเข้าบ้านหรือเปล่า  กลัวทำขั้นตอนผิดแล้วอาจารย์จะไม่รับเข้าบ้าน  ทำไปทำมาลองเปิดดูที่อาจารย์รับนักศึกษาเข้าบ้านเจอชื่อตัวเอง ดิฉันดีใจมากเลยคะที่ความพยายามของดิฉันสำเร็จไปแล้วหนึ่งอย่างทีนี้ก็เหลือพิมพ์การบ้านส่งอาจารย์ตามหัวข้อที่ให้มา  ดิฉันก็ได้เริ่มพิมพ์มาเลื่อยๆกลายเป็นว่าเวลามานั่งพิมพ์งานนั่งแล้วไม่อยากลุกเลยค่ะเพราะมันเพลินดีและก็สนุกด้วย   การที่ได้ทำการบ้านของอาจารย์ทำให้ดิฉันได้ค้นคว้าด้วยตัวเองและได้แลกเปลี่ยนความรู้กับเพื่อนๆพี่ๆเยอะเลย  และดิฉันมีความรู้สึกว่าอยากจะเรียนวิชานี้ต่อไปเรื่อยๆค่ะ (ชอบ)

        การที่ได้มาเรียนวิชาศท0302กับอาจารย์ครั้งนี้ดิฉันดีใจมาก   เพราะได้รู้จักเพื่อนๆ พี่ๆ หลายคนทางอินเตอร์เน็ต  ได้แลกเปลี่ยนความคิดซึ่งกันและกัน  และได้เป็นคนหนึ่งที่ทันสมัยกับเขาสักทีไม่ล้าหลังแล้วค่ะ  ดิฉันจะนำความรู้ที่ได้รับมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันของดิฉันเพื่อให้มีคุณภาพและประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น  สุดท้ายนี้ดิฉันขอขอบพระคุณท่านอาจารย์  ดร.รสสุคนธ์ มา  ณ. โอกาสนี้ด้วยค่ะ