เมื่อพูดถึงการเรียนภาษาไทยนั้นเราจะต้องนึกถึง การพูดภาษาไทย การเขียนภาษาไทย ซึ่ง ทั้งสองสิ่งนี้เป็นสิ่งสำคัญ เราจะพูดภาษาไทยผิดๆ หรือเขียนผิดบ่อยๆ ไม่ได้เพราะปัจจุบันไม่ได้มีเพียงแค่ภาษาไทยเท่านั้น ยังมีภาษาอังกฤษ ภาษาจีน เยอรมัน เกาหลี และอื่นๆ เริ่มเข้ามาในประเทศไทย ดังนั้นเราควรที่จะรู้จักอนุรักษ์ภาษาไทยก่อนที่ภาษาไทยจะถูกกลืนโดยไม่รู้ตัว ใหม่ จึงมีงานวิจัยจากหอสมุดแห่งชาติที่เกี่ยวกับการเขียนภาษาไทย มาให้เพื่อนๆได้อ่านกัน เราจะได้ตระหนักถึงความสำคัญของการเขียนที่ถูกต้อง

เรื่อง คือ การวิเคราะห์การใช้ภาษาเขียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์

โดยฉันทนัทธ์ เงินจันทร์

มีประธานกรรมการที่ปรึกษา : รองศาสตราจารย์ประเทือง ทินรัตน์

ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ภาษาไทย)  สาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทย 2547

                งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อบกพร่องในการเขียนภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายของโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ เพื่อนำผลวิจัยมาเป็นแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงข้อบกพร่องในการเขียนภาษาไทยของนักเรียน

                ประชากรสำหรับการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 450 คน จากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ผู้วิจัยหารกลุ่มตัวอย่างจำนวน 225 คน คิดเป็นร้อยละ 50 โดยใช้วิธีสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย และได้งานเขียนจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 675 เรื่องผู้วิจัยได้ศึกษาตำราเอกสาร และงานวิจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเขียนและได้สร้างเกณฑ์ในการวิเคราะห์ข้อบกพร่องในการเขียนภาษาไทยของกลุ่มตัวอย่างดังกล่าว

                ผลของการวิจัยชี้ให้เห็นข้อบกพร่องของการเขียนในลักษณะต่างๆ ได้แก่ ข้อบกพร่องในการเขียนคำ 6 ลักษณะ ข้อบกพร่องในการใช้คำ 3 ลักษณะ  ข้อบกพร่องในการเรียงลำดับคำ 4 ลักษณะ ข้อบกพร่องในการใช้เครื่องหมายวรรคตอน 6 ลักษณะ และข้อบกพร่องในการเว้นวรรคตอน 3 ลักษณะ

                สรุปผลการวิจัย

                จากการวิเคราะห์การใช้ภาษาเขียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ สรุปได้ดังนี้  พบข้อบกพร่องในการใช้ภาษาเขียนสรุปได้ 5 ประเภทดังนี้

                1.การสะกดการันต์ พบว่านักเรียนมีข้อบกพร่องเรื่องตัวสะกดการันต์ 6 ลักษณะ คือ การใช้พยัญชนะผิด การใช้สระผิด การใช้วรรณยุกต์ผิด ใช้ตัวการันต์ผิด เขียนรายมือไม่ได้สัดส่วนและเขียนแยกคำ

                2.การใช้คำพบว่า นักเรียนมีข้อบกพร่องเรื่องการใช้คำ 4 ลักษณะคือ ใช้ภาษาพูดในภาษาเขียน ใช้คำผิดความหมายและใช้คำผิดชนิด ใช้สำนวนผิด และใช้ภาษาต่างประเทศในภาษาไทย

                3.การเรียงลำดับคำ พบว่านักเรียนบกพร่อง 4 ลักษณะคือ  การเรียงคำและข้อความผิดตำแหน่ง ใช้คำหรือกลุ่มคำฟุ่มเฟือย  ใช้คำและกลุ่มคำคลุมเครือ และใช้สำนวนวกวน

                4.การใช้เครื่องหมายวรรคตอนต่างๆ พบว่า พบว่านักเรียนมีข้อบกพร่องในเรื่องการใช้เครื่องหมาย 6 ประเภท คือ การใช้เครื่องหมายไม้ยมกผิด การใช้เครื่องหมายยัติภังค์ผิด การใช้เครื่องหมายไปยาลน้อยและไปยาลใหญ่ผิด การใช้เครื่องหมายปรัศนีผิด การใช้เครื่องหมายจุลภาคผิด

                5.การเว้นวรรคตอน พบว่านักเรียนบกพร่องเรื่อง การเว้นวรรคตอนผิด 3 ลักษณะ คือ 1.ไม่เว้นวรรคในที่ควรวรรค  2.เว้นวรรคในที่ไม่ควรเว้น 3.เขียนติดกันโดยตลอด

                เพื่อนๆเห็นรึยังค่ะ ว่าการเขียนภาษาไทยในปัจจุบันนั้นเป็นคนไทยเราเองที่เริ่มไม่ใส่ใจกับการเขียนที่ถูกต้องแล้วต่อไปอนาคตของภาษาไทยของเราจะเป็นอย่างไร อยู่ที่เราทุกคนแล้วค่ะ