น้ำผึ้งหลวงทำงานที่วิทยาลัยช่างศิลปมานาน   พอจะได้ทราบวิธีการของอาจารย์ที่สอนจิตรกรรมตั้งแต่เข้ามาทำงานปีแรกจนถึงปัจจุบันที่เปลี่ยนแปลงไป    และปรับให้เหมาะสมกับความสามารถของนักเรียนในระดับ ปวช.    

        เท่าที่ทราบสมัยก่อนนี้จะทำการสอนก็จะตั้ง หุ่นนิ่ง  ให้นักเรียนวาด   โดย หุ่นนิ่ง ของผู้ที่อยู่ในแวดวงศิลปะนั้น  อาจเป็นสิ่งของที่เป็นแบบให้นักเรียนเขียน  เช่น  แก้วน้ำ  ขวดน้ำ  ดอกไม้   ผลไม้ต่าง ๆ  หรือสิ่งอื่น ๆ วางไว้บนโต๊ะที่ตั้งอยู่กลางห้อง   โดยจะมีโต๊ะของนักเรียนทุกคนล้อมรอบ หุ่นนิ่ง ดังกล่าวเพื่อที่นักเรียนแต่ละคนจะได้เห็นอย่างชัดเจน    ที่อาจารย์ผู้สอนทำอย่างนี้ก็เพราะอาจารย์ทราบว่านักเรียนมีพื้นฐานติดตัวมาในชั้น ปวช. ปีที่ 1     เมื่อขึ้นมาปีที่ 2  จึงสามารถสอนโดยการตั้งหุ่นให้วาดได้เลย   

        แต่จากวิธีการดังกล่าวที่ปฏิบัติกันมาเนิ่นนาน...อาจเป็นเหตุให้อาจารย์ท่านหนึ่งประสบปัญหาจากวิธีการนี้ก็เป็นได้     ปัจจุบันจึงได้ปรับวิธีการสอนใหม่โดยท่านจะมีภาพตัวอย่างชุดหนึ่งมีประมาณ  4 - 6  ภาพที่ท่านได้ทำไว้ให้นักเรียนได้ดู   โดยภาพแต่ละภาพนั้นจะเป็นภาพของแต่ละขั้นตอนของการวาดภาพ ๆ หนึ่ง    ตั้งแต่เริ่มต้นจากการร่างภาพ   ลงสีในขั้นตอนแรก  และขั้นต่อไปทีละขั้น ๆ จนได้ภาพที่เสร็จสมบูรณ์   

       

        เมื่ออาจารย์ท่านนั้นได้ปรับวิธีการสอนแบบเดิมเป็นการสอนแบบนี้   ทำให้นักเรียนแต่ละคนที่มีความสามารถไม่เท่าเทียมกัน  สามารถเข้าใจตรงกันได้ว่าตนเองควรจะเริ่มต้นอย่างไรจาก หุ่นนิ่ง ที่อาจารย์ได้ตั้งไว้ให้ปฏิบัติการ    โดยนักเรียนสามารถวาดภาพได้ตามขั้นตอนจนสำเร็จเสร็จสิ้นสมบูรณ์    ไม่ว่าท่านจะตั้ง หุ่นนิ่ง เป็นอะไรก็ตาม

        จากวิธีการของอาจารย์ท่านนี้  น้ำผึ้งหลวงเห็นด้วยนะคะเพราะว่าทำให้นักเรียนสามารถเข้าใจสิ่งที่ยากเป็นสิ่งที่ง่ายได้   ซึ่งน้ำผึ้งหลวงคิดว่าจะมาปรับใช้กับบางบทเรียนในวิชาที่ตนเองสอนเหมือนกันค่ะ